Tankslag

Massabezuiniging
Leger niet leeg genoeg
Voor de defensie zijn
Tanks niets meer waard

Mannen van eer bij de
Cavalerie-eenheid
Pakken gewoon weer de
Fiets en het paard

Zie alhier

Damhert

  (c) Annet Muller

Ons damhert speelt uitsluitend schaak

Verliest van mij helaas wel vaak

"Maar dammen," zeg ik, "kun je wel!"

"Dat is," zegt hij, "een heel dom spel!"

Oesterman

Als er altijd een morgen
en iedereen kind.
Waren nergens nog zorgen,
werden bomen niet blind.

Als er niets meer te wensen
en luchten nooit lood.
Kreeg je schatten van mensen,
was de dodo niet dood.

Als er overal kleuren
en precies evenveel.
Zou er niets meer gebeuren
en alles bleef heel.

Maar zonder zwaarte geen licht,
en zonder licht geen gedicht.

Uit Arcadië

Ik dacht de hoofse wereld te verkennen
en struinde tuinen af in vreemde oorden.
Voorbij de grenzen van een oud moyenne
zocht ik de roos van vlees in wilde woorden.

Hoe diep ik ook in verse bronnen boorde,
hoe minder ik aan geur en klank kon wennen.
Ik miste strofen die ik liever hoorde,
en alles leek besprenkeld met cayenne.

Ter zuiderbreedte keerde weer het noorden,
in deze wereld vond ik geen antenne.
Ik vluchtte terug naar canto’s en akkoorden,
naar zoethout, en de kelk van navelstrengen.

Tomtom Live

Ik heb sinds kort een nieuw systeem,
het navigeert mij door het leven.
Een vreemde had het mij gegeven …
‘Zolang ik niets van je verneem.’

Het apparaat is nogal raar.
‘Sla niet rechtsaf. Wees dissident.’
‘Draag eens een staartje in je haar.’
‘Pas op, je vrouw wil graag een vent!’

Laatst zei het ding: ‘Schrijf nu dat boek.
Doe alles voordat het te laat is.’

Ik ga niet naar die man op zoek,
want vreemd advies is zelden gratis.

Totdat hij in mijn richting kijkt
hoor ik: ‘Bestemming niet bereikt.’

Mathemania

Het cijfer één heeft dus drie letters,
maar drie heeft er dan zelf weer vier.
Vier klopt! Daarna gingen die etters
bezuinigen op het papier.

En honderdelf dat is één woord,
maar duizend één: dat zijn er twee!
De logica in taal gesmoord …
het Groene Boekje: weg ermee!

Ach, rekenaars zijn ook niet wijs:
want honderdelf binair geschreven,
dan gaat de wiskunde op reis
en dat is dan gelijk aan zeven.

Het toppunt van het gekkengaatje:
de Powerpointers, witte boorden!
Die roepen bij hun laatste plaatje
dat dát meer zegt dan duizend woorden.

Meneer Shakespeare, lieve William,

Zal ik u meten aan een dodenmasker?
Niet mijn idee, maar van de wetenschap.
Ze kleien graag met rottend alabaster,
Die lui zijn dol op een genadeklap.

Het is dan ook beslist geen fraai gezicht,
U bent toch hoop ik niet op wie u lijkt.
Ik zie u liever als in dat gedicht
Waarin u ijdel in de spiegel kijkt.

Sonnetje achttien. Dat bent u, niet waar?
U had gelijk, het wordt nog steeds gelezen.
Men roept maar wat, dat u met allegaar -
Behalve Anne dan - heeft liggen kezen.

Uw beeltenis is nu voorgoed verkloot,
Ik zag u liever in de Playgirl, bloot.

H2O Nee

De regen in dit land is altijd nat

Nooit kom je eens een droge druppel tegen

Of dat een bui spontaan is opgestegen

Dat iemand boven denkt: het is toch wat

Daar loopt een arme drommel op ons pad

Die heeft toch al zo weinig klaargekregen

En is genoeg verzopen door de regen

Maar nee, die smeerboel landt hier altijd nat

Ik ben dat watermanagement echt zat

En van regenten komt vast ook geen zegen

Ik emigreer dus naar berg Ararat

Maar ik vermijd beslist des Heren wegen

Want die zijn eindeloos en altijd nat

Vandaag is een mooie dag

Vandaag is een mooie dag.

Vandaag is een dag om van te genieten,

een dag waarop het prachtig weer is,

ook als het de hele dag regent,

vandaag is zo’n dag dat de zon altijd schijnt,

ook als een hand met hagelstenen strooit,

ook als het luidkeels zou gaan sneeuwen.

Vandaag is de bruid een meisje van pastel,

op een pad van witte rozenblaadjes.

Vandaag is de bruidegom een boom

met diepe wortels, bestand tegen elke storm.

Vandaag wordt hun zoon een nieuwe bakugan.

Vandaag is een dag om van elkaar te houden.

Een dag om te doen wat je niet eerder deed,

een dag om te zeggen wat geen woorden heeft,

een dag om nooit meer te vergeten.

Vandaag is een dag om te genieten.

De sterren zullen met ontelbaar velen zijn vannacht.

En morgen vieren we opnieuw vandaag.

Magnetron Word

Ik kan de hele dag geen verzen vreten

en om mij heen eet niemand een gedicht.

Ik krijg dan last van jeukerige neten,

de hongerklop en reumateuze jicht.

Geen hond die van mijn jambentrek wil weten,

men plooit scabreus een comateus gezicht.

Dit voedsel van verdwaalde emobeten

is voor het vederlichte zwaargewicht.

Maar 's nachts wil ik mij met de goden meten,

dan stroomt de scrabbledans door elk gewricht.

En eer dat ik weer kruip voor de asceten

voer ik een vers aan 't nieuwe ochtendlicht.

Ede

De raad is een getemde furie.

Men vecht er tegen windmolens,

moskeeën, crematoria.

Hier moet begraven, maar zondags

laait er in de kern een heilig vuur.

Dan lekken vlammen uit de ramen

en verduistert heel het zwerk,

donderpreekt de hemel

zwartgeblakerd uit de kerk.

Zelfs de naam is gereformeerd.

De n viel af, te goddelijk

voor deze menselijke maat.

Bierbillenschuddebuik

Dekselse dames toch

Jurkjesreclamestunt

Nu zijn de FIFA en

Budweiser boos

Maar deze kleurrijke

Bavarianagate

Is voor de brouwer een

Schot in de roos

Smeulend vuur

Zing dit lied, zing het zolang je kan.

Luid en duidelijk, met overmoed,

laat het stromen als uit een man

met vlammende benzine in zijn bloed.

Negeer de tweetongige drakenslang

die sist dat alles altijd tevergeefs is,

wees voor niemand anders bang

dan jouw bloedeigen gelijkenis.

Laat het klinken tot aan de rivier,

laat het water vaart verminderen,

tussen de spiegeling van riet en wier

drijven liefdes en verloren kinderen.

Zing dit lied, zing het omdat het moet.

Zing door tot je dat niet meer kan,

en als je dan zegt: zo is het goed,

doof ik je leugen als een brandweerman.

Opgenomen in het juninummer van Poeziepuntgl

Een schapenstreek

Men zat gezellig, zondagmiddag, zonnig in de suite,
de dames Groen die breiden samen aan een wollen sjaal,
de dominee was na de dienst ontboden op visite,
het schaap Veronica dat las een boek, een reisverhaal.

Ha, zei Veronica, ik heb het altijd ergens wel geweten,
ik kom als schaap niet hier maar van daarginds heel ver vandaan,
want ooit heb ik in hoge woeste landschappen gezeten …
Ach, riep de dominee, u komt dus werkelijk van de maan?

Zeg dominee, u moet het arme schaap toch niet zo plagen,
de dames Groen die breiden ondertussen vruchtbaar door,
juffrouw Veronica heeft existentiële vragen,
dan bieden wij haar welbeleefd ons luisterende oor.

Ik lees hier, zei Veronica, met blosjes op haar wangen,
van de Faeröer, ‘t schapeneiland, mijn geboorteland!
Ik krijg opeens een groot en sterk verhuisverlangen,
ik weet het zeker, later word ik schaap en emigrant!

Je hoorde in de suite liefst een viertal naalden vallen,
de dames Groen verstijfden, werden bleker om de mond,
de dominee die wreef onder zijn bril over zijn wallen,
ze sputterden: Maar hier, bij ons, is uw geboortegrond!

Veronica riep proestend: Zo, dat was toch wel touché!
Wie wil er nog zo’n lekker bokkenpootje bij de thee?

In het kader van de 'Schaap Veronica week' op Het Vrije Vers

La Leonessa

Op het tennisveld gelden er ijzeren regels,

al die hardhitters pakken nu meestal de winst,

want de gratie bekoort maar het scoort wel het minst,

zelfs de dames bestoken elkaar slechts met pegels.

Maar de hoofdprijs was nu voor Francesca Schiavone,

wat een troostprijs voor tennis en fans van het schone!

Francesca 'La Leonessa' Schiavone wint Roland Garros met oogstrelend spel.

Sha la wie?

We dachten dat we weer eens konden winnen.

Een lied dat ergens leek op dingedong,

een smurfenmeisje die het liedje zong,

een draaiorgel erbij: de winst is binnen.

Dat dorpse denken is ons weer fataal,

en Duitsland pakt dan ook nog eens de graal.

De équator

De a-b-c-d-equator

heeft een frappante linkersnor.

Die groeit niet aan de rechterkant,

hij vindt dat zelf niet onplezant.

Het heeft wel wat, zo’n halfgezicht,

al geeft het minder evenwicht.

Maar hij heeft last van pesterij

door kevers uit de mesterij.

Die zijn in meervoud rechtsgeaard

en zelf dus ongeëvenaard.

Toch roepen ze zeer labbekaks:

er komt een linkersnorrentaks!

De kakkerlak en pissebed

zijn ook al door hen ingezet

voor hun opruiend stinkbedrijf.

Er is nu een asielverblijf

vlakbij de k-k-kreeftskeerkring;

daar noemt men het geen afwijking.

What's in a name

Een etablissement in Scheveningen

had aan de gevel hangen: 'Bad Hotel'.

Het zat er vol met vele vreemdelingen,

maar Engelsen, die kwamen niet zo snel.

Laatste woorden

Wanneer een lichte dichter is gestorven

dan zou je denken: dat is minder zwaar,

hij heeft in zoveel mooie taal gezworven,

er komt een punt, dan is hij ermee klaar.

En al die grappen die hij heeft verwoord,

hoe vaak heeft hij wel niet de spot gedreven

met liefde, dood, met een karaktermoord,

of zelfs zijn eigen eindsonnet geschreven.

Ook als de ironie het af moet leggen,

toch zoekt hij naar een vorm die daarbij past,

die weergeeft wat hij daar over kan zeggen

al is hij nu dan zelf niet meer vormvast.

Het blijft een lullig puntje aan het leven:

de clou is van tevoren al gegeven.

I.M. Driek van Wissen

Loser of loverboy?

Donkere liefdeswolk

Waar is mijn lovergirl?

Ik ben haar kwijt en dat

Maakt ze publiek

Zit ze nu daar in een

Blijf-van-mijn-lijftehuis

Ik was heel aardig, maar

Aardig fysiek