Waterdrager

Het kind in het bad met de eend
Hij spettert met kletsnatte haren
Dit zeepbelgeluk wordt verleend
In tijdloze spatvrije jaren

De eend van het kind in het bad
Kan eindeloos cirkeltjes varen
Soms mist het dat vrolijk gespat
Het drijft al ontelbare jaren

Het bad met de eend zonder kind
Soms ziet zij opeens zijn gebaren
Verbeeldt wat het meest werd bemind
En droomt hoe hij groeide in jaren

Is liefde in bloed geschreven?

Is liefde in bloed geschreven?
Is er merg voor geschonken?
Is er een mens voor ontveld?
De huid van rug of ribben
Een offerande uit het vlees
Gesneden uit een wang?
Het bloed toen opgevangen
Rood nog en ongestold
Uit aderen gelepeld
In een melkkan uitgegoten
Hebben twee mensen het elkaar
Daarna toen aangeboden?
Zoals dat gaat met verse melk
En hebben ze geluk gedeeld?

Door tijd gescheiden van geest
Van lichaam als een doornenhaag
Maar aan elkaar gezworen
En op een ochtend vonden ze elkaar
Na de regens, in de mist
Daar waar geen mensen konden komen
Hoorden ze het ruisen van de bomen
En voelden ze de ander ook bewegen?

Was die ontmoeting als een visioen
Een spiegeling van liefde in de lucht
Werden ze wakker in die droom
En werd er toen gesproken?
Of konden ze geen woorden vinden?
Viel er regen uit hun ogen
Als tranen van een hemels water?
Doorweekte het hun kleren?
Konden ze elkaar toen zien?

Hebben ze elkaar begroet
Verhalen uitgewisseld
Verteld van de ontberingen
Verhalend van het nieuws
En na het spreken
Naar elkaar geluisterd
En luisterden ze een heel jaar
Tot het daglicht viel
Tot de nacht inviel
En vulden vlammende gedachten
Het donker en de koude nacht

En duurde dit zo duizend nachten?
Hoe lang hebben ze daar gestaan?
Met het voedsel van hun liefde
Brandend op hun lippen
En groeiden elke ochtend
Uit de grond de passiebloemen
Waaruit de rode sappen vloeien
Lieten ze dit bloed van bloesems
Toen proeven aan elkaar
En fluisterden ze toen de woorden?
En kropen er weer elke ochtend
Termieten uit de grond
En bouwden ze een huis voor hen
Een heuvel van de rode aarde
Een heuvel die hen heel maakte
Een krachtige structuur

Zo werden hier twee zielen
Met elkaar verenigd

Want wie zichzelf niet offert
En niet op de ander wacht
Wie niet voortdurend aan een huis bouwt
Aan kinderen, aan een goede ondergrond
Bewijst de liefde enkel lippendienst
Die is als de hyena in de higlo boom
Die een meisje van goede komaf bespringt
En zich daarna weer terugtrekt in de boom

Streeft hij naar het allerhoogste?
Naar de liefde als de grootste eer
Of mist er iets, ontbreekt er nog iets meer?

----------

Hertaling gemaakt in het kader van 'Duizend en één gedachte',
meertalig literair podium, Cultura Ede, 22 mei 2011


Auteur:   Mohamed Ibrahim Warsame (Hadrawi) [Somalië]
Originele titel: Jacayl dhiig ma lagu qoray

Er is gebruik gemaakt van een Engelse vertaling door Martin Orwin
© Nederlandse (verkorte) hertaling : Arjan Keene
Met dank aan Ali Omar en Mohamed Abdi

De roeping

De reuzenaronskelk

Bloeiende aronskelk
Man, wat een lijkenlucht
Wel imposant,
Deze stinkende reus

Liefdesspel met deze
Amorphophallusplant?
Prop die condoom dan
Maar gauw in uw neus!

Heilige boekhandel

    Foto Roos Aldershoff


Trendy locatie hoor
Hemels bestemmingsplan
Door al die leegloop nu
Helemaal hot

In die voormalige
Dominicanenkerk
Vond ik veel woorden
Maar weinig van God

Zie ook hier

Dichters in Prinsentuin

Ik mag gehoord worden!
Dichterlijk zomerfuif
Wat moet ik aan? En hoe
Spreek ik hen toe?

In de doorluchtige
Prinsentuinloofgangen
Lijkt mij wel passend
Een luid: kiekeboe!


www.dichtersindeprinsentuin.nl

Hockey Cock (op twee ballen)

De keepster van de Dames 1
was geen partij voor iedereen.
Er was maar één man in haar plan
en dat was Maarten-Pieter-Jan.

Ze hield haar doel goed in 't oog
en volgde, met een ruime boog,
haar fel begeerde hockey jock
naar 't oude materialenhok.

Daar trof ze toen haar pieterman
en hij bleek ook een Don Juan.
Al zat, helaas, zijn kromme stick
wel in de mond van Roderick.

Nippon

Aarde, wind, water
Zeventien kerncentrales
Een rijzende zon


Earth, wind and water
Seventeen nuclear plants
And a rising sun

Digitale liefde

Ik vraag aan Anna van Ikea
of ze van mij zou kunnen houden.
Ze knippert vrolijk met haar ogen:
"Ik hou van mensen maar ik kan geen
vragen over liefde beantwoorden.
Wel vragen over Ikea."

Als ik dezelfde vraag stel aan Eliza
dan reageert ze nogal koel:
"We hadden het over jou, niet over mij."

Als ik vervolgens aan haar vraag
wat Anna van Ikea hierover zeggen zou,
dan stelt de psychologe zelf een vraag:
"Welk antwoord zou je willen horen?"

Na een te lange pauze mijnerzijds volgt:
"Ik kan je echt niet helpen zonder dialoog."

Bieber Peeper

Die Bieber heeft nog vast 'n
Heel klein Bieber-piepertje
Ik denk niet dat dat past in
Zo'n gillerig klein lieverdje
Maar daarom heet-ie Just-in

Alfaman of bètablokker?

Ik ging naar Delft om wetenschap te leren.
De wiskunde, dat was mijn stratenplan.
Als fundament was dat de basis van
elk bouwwerk dat men ooit kon construeren.

Al snel rees twijfel over het studeren.
Was ik een bèta? Meer een alfaman?
Een cijferaar of toch een Don Juan?
Ik kon niet eens mijn hart zelf decoderen.

Zo dwaalde ik daar als een priemgetal.
Een deel van mij moest stellingen bewijzen,
de ander zocht naar liefde, taal en ziel.

Ik vond de zachtste ster in het heelal,
zij leerde mij om heen en weer te reizen.
De twijfel bleek slechts een achilleshiel.

Tankslag

Massabezuiniging
Leger niet leeg genoeg
Voor de defensie zijn
Tanks niets meer waard

Mannen van eer bij de
Cavalerie-eenheid
Pakken gewoon weer de
Fiets en het paard

Zie alhier

Damhert

  (c) Annet Muller

Ons damhert speelt uitsluitend schaak

Verliest van mij helaas wel vaak

"Maar dammen," zeg ik, "kun je wel!"

"Dat is," zegt hij, "een heel dom spel!"

Oesterman

Als er altijd een morgen
en iedereen kind.
Waren nergens nog zorgen,
werden bomen niet blind.

Als er niets meer te wensen
en luchten nooit lood.
Kreeg je schatten van mensen,
was de dodo niet dood.

Als er overal kleuren
en precies evenveel.
Zou er niets meer gebeuren
en alles bleef heel.

Maar zonder zwaarte geen licht,
en zonder licht geen gedicht.

Uit Arcadië

Ik dacht de hoofse wereld te verkennen
en struinde tuinen af in vreemde oorden.
Voorbij de grenzen van een oud moyenne
zocht ik de roos van vlees in wilde woorden.

Hoe diep ik ook in verse bronnen boorde,
hoe minder ik aan geur en klank kon wennen.
Ik miste strofen die ik liever hoorde,
en alles leek besprenkeld met cayenne.

Ter zuiderbreedte keerde weer het noorden,
in deze wereld vond ik geen antenne.
Ik vluchtte terug naar canto’s en akkoorden,
naar zoethout, en de kelk van navelstrengen.

Tomtom Live

Ik heb sinds kort een nieuw systeem,
het navigeert mij door het leven.
Een vreemde had het mij gegeven …
‘Zolang ik niets van je verneem.’

Het apparaat is nogal raar.
‘Sla niet rechtsaf. Wees dissident.’
‘Draag eens een staartje in je haar.’
‘Pas op, je vrouw wil graag een vent!’

Laatst zei het ding: ‘Schrijf nu dat boek.
Doe alles voordat het te laat is.’

Ik ga niet naar die man op zoek,
want vreemd advies is zelden gratis.

Totdat hij in mijn richting kijkt
hoor ik: ‘Bestemming niet bereikt.’

Mathemania

Het cijfer één heeft dus drie letters,
maar drie heeft er dan zelf weer vier.
Vier klopt! Daarna gingen die etters
bezuinigen op het papier.

En honderdelf dat is één woord,
maar duizend één: dat zijn er twee!
De logica in taal gesmoord …
het Groene Boekje: weg ermee!

Ach, rekenaars zijn ook niet wijs:
want honderdelf binair geschreven,
dan gaat de wiskunde op reis
en dat is dan gelijk aan zeven.

Het toppunt van het gekkengaatje:
de Powerpointers, witte boorden!
Die roepen bij hun laatste plaatje
dat dát meer zegt dan duizend woorden.

Meneer Shakespeare, lieve William,

Zal ik u meten aan een dodenmasker?
Niet mijn idee, maar van de wetenschap.
Ze kleien graag met rottend alabaster,
Die lui zijn dol op een genadeklap.

Het is dan ook beslist geen fraai gezicht,
U bent toch hoop ik niet op wie u lijkt.
Ik zie u liever als in dat gedicht
Waarin u ijdel in de spiegel kijkt.

Sonnetje achttien. Dat bent u, niet waar?
U had gelijk, het wordt nog steeds gelezen.
Men roept maar wat, dat u met allegaar -
Behalve Anne dan - heeft liggen kezen.

Uw beeltenis is nu voorgoed verkloot,
Ik zag u liever in de Playgirl, bloot.

H2O Nee

De regen in dit land is altijd nat

Nooit kom je eens een droge druppel tegen

Of dat een bui spontaan is opgestegen

Dat iemand boven denkt: het is toch wat

Daar loopt een arme drommel op ons pad

Die heeft toch al zo weinig klaargekregen

En is genoeg verzopen door de regen

Maar nee, die smeerboel landt hier altijd nat

Ik ben dat watermanagement echt zat

En van regenten komt vast ook geen zegen

Ik emigreer dus naar berg Ararat

Maar ik vermijd beslist des Heren wegen

Want die zijn eindeloos en altijd nat

Vandaag is een mooie dag

Vandaag is een mooie dag.

Vandaag is een dag om van te genieten,

een dag waarop het prachtig weer is,

ook als het de hele dag regent,

vandaag is zo’n dag dat de zon altijd schijnt,

ook als een hand met hagelstenen strooit,

ook als het luidkeels zou gaan sneeuwen.

Vandaag is de bruid een meisje van pastel,

op een pad van witte rozenblaadjes.

Vandaag is de bruidegom een boom

met diepe wortels, bestand tegen elke storm.

Vandaag wordt hun zoon een nieuwe bakugan.

Vandaag is een dag om van elkaar te houden.

Een dag om te doen wat je niet eerder deed,

een dag om te zeggen wat geen woorden heeft,

een dag om nooit meer te vergeten.

Vandaag is een dag om te genieten.

De sterren zullen met ontelbaar velen zijn vannacht.

En morgen vieren we opnieuw vandaag.