Klasgenoten. Facebooks uit een verleden toekomst
toen we nog wisten wie we later gingen worden.
Je herkent gezichten waar geen naam aan herinnert,
of andersom. De meesten zijn ook heel veel dikker.
Ze hebben kinderen die ze nooit zouden krijgen.
En werkroosters uit industriële productietijden.
De rector met zijn eeuwige Barbie-Ken glimlach
die jou opnieuw betrapt met een sigaret.
De leraar die zei dat je zou kunnen excelleren,
maar ‘enig besef van richting’ totaal ontbeerde.
Ze hadden gelijk. Je bent de weg hier kwijt.
De bel gaat. Gillend ren je de school weer uit.
