Apple airport

...

Ode aan mijn modem

Wij zijn een draadloze verbinding, jij en ik.

Als ik aan je denk dan stromen mijn gedachten

op geluidsgolven door donkere kamers,

jij vangt ze op in glasvezels van blakend licht.

Ik kan steden, landen, continenten reizen

maar ben nooit ver van jou vandaan.

Jij vangt me op in uitvergrote woorden,

ik zie jouw lijf cursief hier voor mij staan.

Jij bent de code die mijn organen opent,

mijn zinnen slijpt tot een scherpe punt.

Jij bent van appels, ik ben van peren,

maar ik weet dat jij dat kunt vertalen.

Gadverdamme

Ik stond bij de patisserie-afdeling

van de Hema,

en vond er chocolade eendeëieren

onder de trema.

Bij deze lekkernij moet ik weer denken

aan mijn oma,

en zie ik bruine eendekuikens kruipen

uit haar stoma.

Qualitate qua

De filosofie en de poëzie,

ach, ze worden maar

wat graag verward

met tegeltjeswijsheden,

liefdesverdriet

en brilroze hartensmart.

Blögtrik

Ik beperk mij hier maar even, qua terugblik op de jaren nul, tot het breed poëtisch leven, de rest is immers flauwekul. Er verscheen in het millennium de Dichter des Vaderlands, DdV. Voor een bescheiden stipendium belicht hij bollands wel en wee. Komrij, fabeldier van naam en eer, gaf cachet aan de nieuwe functie, bracht een club, een blad en meer; de poëzie kreeg weer intrapunctie. Vinkenoog, nu onsterfelijk en dood, was ad interim. Daarna Van Wissen, gedoe met pennen, zonder potlood. Nasr: Mi takki you, vette schizzel. Er waren ook andere laureaten, Hooftprijzen voor Gerlach, Krol, Ter Balkt, Ten Berge en Verhagen, te hoog om te bedanken voor de lol. Naast de tradities op oud papyrus werd de digitale revolutie feit, het internet, een prachtig virus, en openbaar toilet van deze tijd. Men sloeg massaal aan het bloggen, en toetert twitterend van blaat, met veel schapen, te weinig doggen, en soms een literaire technocraat. Dat laatste leverde gelukkig nog de meanders en de contrabassen en papieren mannen met een litblog tussen de flamende uitlaatgassen. Frank van Pamelen in de theaters! Bravo-geroep en enthousiast gefluit! En helemaal geen zaalverlaters maar hard geklap en bis-geluid! Er was ook nog de komst van flarf. Persoonlijk heb ik er weinig mee -'t rijmt niet voor niets op 'barf'- maar: googlen met taal is een idee. Ook weer: medeklinkende manifesten, we gaan het helemaal anders doen! Je kunt er de klok mee sync zetten, ik gok op zo'n dertig jaar na toen. En de tijdschriften, ach gossie. In 't aculturele politiek klimaat werden ze geveld, bij bossies, deels ook door digitaal spagaat? Het lichte vers, altijd zwaar weer, De Tweede Ronde wordt KortVerhaal. Geen trojka of ollekebolleke meer? Dat is pas werkelijk aculticiaal! Tot slot van 't roerige decennium, de anonieme verzenstrijd TNGW, met een spectaculair honorarium en een klein stapje richting DdV. N.a.v. een oproep voor een terugblik op de Jaren Nul, zie alhier.

Een ingmarheytzeke

Heb dit idee gejat

van dilettant poeet:

nu je die meisjes van

achttien zo ziet

denk je in bed is het

vlinderonhandigheid

als je het mij vraagt maar

dat doen ze niet

Ollekebolleke strak naar

'Dilettant' uit De Allesvrezer

van Ingmar Heytze

Letterdwang

Abc Def

Ghi Jkl

Mno Pqr

Stu V

Wxy Zhit wat nu

Alfabetnumeriek

Leuk idee maar 1 2

3 weg ermee

Beeldschoon

Zoeken op internet.

Digitaal vrijplaatsje,

doorgaans in trek bij

merkwaardig publiek.

Daar vond ik mijn liefste

snollekebolleke.

Maar daar op Marktplaats

stond: van keramiek.

Numerus fixus

Omgekeerd in het hemelbed

in een uitgerekend standje.

Pret voor 10, in dit geval met

2 tongen, 4 lippen en 4 handjes.

Ik denk: denk aan iets normaals

om niet, nou ja, om niet nu al;

is soixante-neuf in 't Koeterwaals

nou wel of niet een priemgetal?

Geloofsbrief

Als je mij zomaar staande houdt op straat

en me vraagt wat of waarin ik geloof

dan heb ik daar geen pasklaar antwoord op.

Ik geloof niet in het bestaan van god

maar wel dat whatever met een enorme knal

is opgegaan in lichtjaren en kleine deeltjes

bij het ontstaan van het heelal.

Ik geloof dat alles hier toevallig is maar

niet dat alles dan ook louter toeval is.

Ik geloof in logica, in oorzaak en gevolg,

al zie ik meestal in het gevolg geen

verband meer met de oorzaak.

Ook geloof ik, nu je mij dat vraagt,

dat ik helemaal geen lid wil worden

van een club die mij wil inlijven.

Bovendien geloof ik ook niets op zicht,

en lieg ik alsof het gedrukt staat.

Spijtoptie

Er zijn woorden die je nooit zal schrijven.

Omdat de pagina er rood van kleurt,

omdat er niemand is die er op wacht,

of gewoon omdat je het niet kunt.

Er zijn vrouwen die je nooit zal krijgen.

Ontelbaar veel zelfs, maar je vrijt

met jouw prinses die alle anderen

overvleugelt. Engel, heks, koningin.

Er zijn zaken die je niet kan schrappen.

Uitspraken die je meed, ongemodereerde

commentaren die je gaf, en de klappen

die je uitdeelde met twee linkerhanden.

Niet alle darlings zijn te killen met een del.

Watersport

Er was eens een sletje uit Sloten

die deed het 't liefste met boten.

"Van dat wapperend zeil

word ik enorm geil,

en dan die mast! en boeien als kloten!"

Nieuwjaar

Ik moet mijn handicaps zien in te dammen.

Minder roken, werken, drinken, zwammen.

Meer aandacht, lieve woorden fluisteren.

Minder naar goede voornemens luisteren.

Mooi weer spelen

De stad staat op kromme stelten.

Vreemde figuren dansen op straat.

Kragen en franje en zomen van kant

stuiteren van hoek tot stoeprand.

De zomer laat de ijshoorns smelten.

Men kijkt clowns en lacht melaats.

Lichttherapie voor de zwaarste zielen

door een troupe plezierige debielen.

Ik bekijk het van de positieve kant:

vandaag springen er minder van een rand.

De crisislente

Vanaf nu beweeg ik alleen nog maar
met winstbejag in het termijnvizier.
Waarom zou uitgerekend ik een haar
beter zijn dan een gemiddelde bankier?

Collectanten verwijs ik resoluut de deur.
Die Roma-vrouw met de daklozenkrant
bestook ik met nieuwrechtse terreur.
Ga werken, kreng. Liefst in eigen land.

Ik ga leningen aan met als onderpanden
stapels lege BV’s zonder luchtjes eraan.
Ik importeer spullen langs kinderhanden
uit landen die toch nog niet echt bestaan.

Een fantastisch gevoel. Door en door slecht.
Ik kan het je werkelijk warm aanbevelen.
Als je wilt verzeker ik voor jou het recht
op zwijgopties voor de nieuwe aandelen.

Rites de passage

Daar waar jij nu bent zal het licht zijn.

Er zijn misschien geen woorden

voor wat wij hier benoemen.

Geen woord voor adem,

geen woord voor pijn.

Er wordt gefluisterd dat het er

mooi schijnt te zijn.

Wie zal het zeggen.

Jij zou waarschijnlijk zeggen:

bestaat niet.

Jij was het wel, die ons vertelde

van de rites de passage,

de rituelen en de overgangsfasen.

Jij wist er alles van,

hoe dat werd gevierd

in de meest merkwaardige culturen.

En dan nu deze passage, de laatste uren,

naar een plek die niemand kent.

Er is geen geografie die dat beschrijft.

Er is geen kaart van het gebied,

geen tomtom waarop je de wegen ziet.

Wij blijven hier,

en zoeken woorden

voor wat jij achterliet.

I.M. Hans Muller

28-01-1929 -- 28-12-2009

Il Duomo

Een god zou zich niet hoeven schamen
als hij architect was van dit werk.

Steen en marmer komen hier tot leven,
pilaren reiken tot het hemelzwerk.

De verlichting straalt in deze kerk
door met lood en bloed bewerkte ramen.

Men komt hier niet meer voor
het woord, maar voor de namen.

Niet voor de verlosser, de doper,
de heilige maagd. Noch voor de vader.

Men stroomt met digitale ogen samen
voor de sterren van de renaissance.

Betekenis is hier slechts sluitertijd.
Het woord is beeld geworden. Amen.

Reunion

Classmates. Facebooks from a past future

when we still knew who we would become.

You recognize faces that no name remembers,

or vice versa. Most are much fatter now.

They have children they would never have,

and labor hours from the industrial era.

The principal with his Barbie-Ken smile

caught you off guard, smoking again.

The teacher who said that you could excel,

but harbored a serious lack of purpose.

They were right. You have no bearings here.

The bell sounds and you scream for the door.

Paradijs

Ik ben de slang die slist en lispelt

en met dubbele tong de cider prijst.

Ik ben de hond die onder rokken ruikt

naar de zoete geur van teefjesvocht.

Ik ben de grote witte koopjeshaai die

wilde happen neemt uit winkelstraten.

Ik ben de rat die zijn collega's naait

en hun ellebogen uit de kom draait.

Ik ben de walvis die de kade keert

en tonnen olie spuwt uit spuitgaten.

Ik ben de jakhals die zijn schaduw

volgt op zoek naar nieuwe prooi.

Ik ben de termiet die in legers huist

en koloniseert op elke ondergrond.

Ik ben de vleesgeworden mens in sana,

met hersenen van wier, ogen van zand.

Vergeten is het beloofde land achter

de geweken zee en de drogerende woestijn.

Het betere dier dat zou verschijnen.

Wolvesclamp, incorrectly addressed

In my dreams the dead have come

to blackwash the windows. The glass

is steamed with screaming wolvesbreath.

A cloudy thickness fills the room

that throttles the air and drives

it from your mouth, with hands

gearing bony elongated fingers.

They're far too early, you think,

but they might not have come for me.

Every other alternative in this house

is unthinkably imaginable, nowever.

You shout out at them, "take me, me",

but they cannot hear you. You wake up,

my hands clamped around your throat.

Amber

In een land hier ver vandaan

waar de Sinterklaaspaleizen staan

liep de Sint hardop te denken

wat hij Amber zou gaan schenken.

Hij liep rond in zijn rode paleis

en kwam in de grote danszaal.

Daar dansten honderd gelaarsde katten

de hele dag tussen pracht en praal.

Dat zou Amber eens moeten zien,

dacht hij, en liep door naar zijn

blauwe zeepaleis. Daar zwommen dolfijnen

voorzichtig op golven met Perzische

poezen balancerend op hun rug.

Tenslotte kwam hij in het groene

tropische oerwoudpaleis. Aan lianen

van mascara zwaaiden uitheemse Siamezen

met opaalgroene ogen uit beeld.

Sinterklaas geeuwde, verveeld.

Hij wilde wel eens iets anders, Amber.

Hij dacht zelf aan Cirque du Soleil.