zaterdag 3 juli 2010

Magnetron Word

Ik kan de hele dag geen verzen vreten
en om mij heen eet niemand een gedicht.
Ik krijg dan last van jeukerige neten,
de hongerklop en reumateuze jicht.

Geen hond die van mijn jambentrek wil weten,
men plooit scabreus een comateus gezicht.
Dit voedsel van verdwaalde emobeten
is voor de vederlichte zwaargewicht.

Maar 's nachts wil ik mij met de goden meten,
dan stroomt de scrabbledans door elk gewricht.
En eer dat ik weer kruip voor de asceten
voer ik een vers aan 't nieuwe ochtendlicht.

woensdag 30 juni 2010

De aardse pessimist

Als alle dieren morgen konden praten
En elke deling werd een priemgetal
Als doughnuts vierkant waren zonder gaten
En oorlog was nog maar een grensgeval

Als bomen konden lopen in de straten
En ieder kind kon spelen met een bal
Als er geen kosten waren maar slechts baten
En van extase maakte men een mal

Als zelfs de dood ons vredig had verlaten
En alles dreef in een verlicht heelal
Ook dan verkeerde hij in alle staten
En dwepend dweilde hij zijn tranendal

dinsdag 22 juni 2010

Ede

De raad is een getemde furie.
Men vecht er tegen windmolens,
moskeeën, crematoria.

Hier moet begraven, maar zondags
laait er in de kern een heilig vuur.
Dan lekken vlammen uit de ramen
en verduistert heel het zwerk,
donderpreekt de hemel
zwartgeblakerd uit de kerk.

Zelfs de naam is gereformeerd.
De n viel af, te goddelijk
voor deze menselijke maat.

zaterdag 19 juni 2010

Bierbillenschuddebuik

Dekselse dames toch
Jurkjesreclamestunt
Nu zijn de FIFA en
Budweiser boos

Maar deze kleurrijke
Bavarianagate
Is voor de brouwer een
Schot in de roos

maandag 14 juni 2010

De ballerina

Ik ben er niet gerust op hoor, die Denen
Die hebben hier het voetballen geleerd
Ze zijn gelukkig wel gedistingeerd
En trappen niet gemeen tegen de schenen

Dus zonder vreemde hakjes aan z'n schoen
Kan Robben best een helftje op 't groen

Toetbal

Het is toch eigenlijk maar dom geploeter
Volwassen kerels op een knollenveld
Pal naast een menselijke vuilnisbelt
Gelukkig hebben ze die dingestoeter

Door dat lawaai hoor je het krijsen niet
En niemand die nog de ellende ziet

dinsdag 8 juni 2010

Smeulend vuur

Zing dit lied, zing het zolang je kan.
Luid en duidelijk, met overmoed,
laat het stromen als uit een man
met vlammende benzine in zijn bloed.

Negeer de tweetongige drakenslang
die sist dat alles altijd tevergeefs is,
wees voor niemand anders bang
dan jouw bloedeigen gelijkenis.

Laat het klinken tot aan de rivier,
laat het water vaart verminderen,
tussen de spiegeling van riet en wier
drijven liefdes en verloren kinderen.

Zing dit lied, zing het omdat het moet.
Zing door tot je dat niet meer kan,
en als je dan zegt: zo is het goed,
doof ik je leugen als een brandweerman.


Opgenomen in het juninummer van Poeziepuntgl


Een schapenstreek

Men zat gezellig, zondagmiddag, zonnig in de suite,
de dames Groen die breiden samen aan een wollen sjaal,
de dominee was na de dienst ontboden op visite,
het schaap Veronica dat las een boek, een reisverhaal.

Ha, zei Veronica, ik heb het altijd ergens wel geweten,
ik kom als schaap niet hier maar van daarginds heel ver vandaan,
want ooit heb ik in hoge woeste landschappen gezeten …
Ach, riep de dominee, u komt dus werkelijk van de maan?

Zeg dominee, u moet het arme schaap toch niet zo plagen,
de dames Groen die breiden ondertussen vruchtbaar door,
juffrouw Veronica heeft existentiële vragen,
dan bieden wij haar welbeleefd ons luisterende oor.

Ik lees hier, zei Veronica, met blosjes op haar wangen,
van de Faeröer, ‘t schapeneiland, mijn geboorteland!
Ik krijg opeens een groot en sterk verhuisverlangen,
ik weet het zeker, later word ik schaap en emigrant!

Je hoorde in de suite liefst een viertal naalden vallen,
de dames Groen verstijfden, werden bleker om de mond,
de dominee die wreef onder zijn bril over zijn wallen,
ze sputterden: Maar hier, bij ons, is uw geboortegrond!

Veronica riep proestend: Zo, dat was toch wel touché!
Wie wil er nog zo’n lekker bokkenpootje bij de thee?


In het kader van de 'Schaap Veronica week' op Het Vrije Vers

La Leonessa

Op het tennisveld gelden er ijzeren regels,
al die hardhitters pakken nu meestal de winst,
want de gratie bekoort maar het scoort wel het minst,
zelfs de dames bestoken elkaar slechts met pegels.

Maar de hoofdprijs was nu voor Francesca Schiavone,
wat een troostprijs voor tennis en fans van het schone!


Francesca 'La Leonessa' Schiavone wint Roland Garros met oogstrelend spel.

zondag 30 mei 2010

Sha la wie?








We dachten dat we weer eens konden winnen.
Een lied dat ergens leek op dingedong,
een smurfenmeisje die het liedje zong,
een draaiorgel erbij: de winst is binnen.

Dat dorpse denken is ons weer fataal,
en Duitsland pakt dan ook nog eens de graal.

maandag 24 mei 2010

De équator

De a-b-c-d-equator
heeft een frappante linkersnor.
Die groeit niet aan de rechterkant,
hij vindt dat zelf niet onplezant.
Het heeft wel wat, zo’n halfgezicht,
al geeft het minder evenwicht.

Maar hij heeft last van pesterij
door kevers uit de mesterij.
Die zijn in meervoud rechtsgeaard
en zelf dus ongeëvenaard.
Toch roepen ze zeer labbekaks:
er komt een linkersnorrentaks!

De kakkerlak en pissebed
zijn ook al door hen ingezet
voor hun opruiend stinkbedrijf.

Er is nu een asielverblijf
vlakbij de k-k-kreeftskeerkring;
daar noemt men het geen afwijking.

What's in a name

Een etablissement in Scheveningen
had aan de gevel hangen: 'Bad Hotel'.
Het zat er vol met vele vreemdelingen,
maar Engelsen, die kwamen niet zo snel.

zaterdag 22 mei 2010

Laatste woorden

Wanneer een lichte dichter is gestorven
dan zou je denken: dat is minder zwaar,
hij heeft in zoveel mooie taal gezworven,
er komt een punt, dan is hij ermee klaar.

En al die grappen die hij heeft verwoord,
hoe vaak heeft hij wel niet de spot gedreven
met liefde, dood, met een karaktermoord,
of zelfs zijn eigen eindsonnet geschreven.

Ook als de ironie het af moet leggen,
toch zoekt hij naar een vorm die daarbij past,
die weergeeft wat hij daar over kan zeggen
al is hij nu dan zelf niet meer vormvast.

Het blijft een lullig puntje aan het leven:
de clou is van tevoren al gegeven.


I.M. Driek van Wissen

dinsdag 18 mei 2010

Loser of loverboy?

Donkere liefdeswolk
Waar is mijn lovergirl?
Ik ben haar kwijt en dat
Maakt ze publiek

Zit ze nu daar in een
Blijf-van-mijn-lijftehuis
Ik was heel aardig, maar
Aardig fysiek

Winnen

Bij Bayern laat men zien hoe je dat doet
Zij snappen wél de lessen van Van Gaal
En ja, je moet ook schieten om te scoren

Maar feitelijk is het een oud verhaal
De linies sluiten, omkeren, naar voren
Je stelt jezelf in dienst van het geheel

De mannen moeten weten waar ze horen
Zo niet dan lopen 'wij' uit het gareel
Helaas weet slechts Van Gaal hoe dat echt moet

Met teveel ego's loert de 'binnenzelfval'
Dan is de som wel elf, maar toch geen elftal

maandag 17 mei 2010

Anahorish 1944

Anahorish 1944

"We were killing pigs when the Americans arrived.
A Tuesday morning, sunlight and gutter-blood
Outside the slaughterhouse. From the main road
They would have heard the squealing,
Then heard it stop and had a view of us
In our gloves and aprons coming down the hill.
Two lines of them, guns on their shoulders, marching.
Armoured cars and tanks and open jeeps.
Sunburnt hands and arms. Unknown, unnamed,
Hosting for Normandy.
Not that we knew then
Where they were headed, standing there like youngsters
As they tossed us gum and tubes of coloured sweets."

Seamus Heaney, District and Circle


Anahorish 1944

'We slachtten varkens toen de Amerikanen kwamen.
Een dinsdagochtend, zonlicht en vergoten bloed
Buiten het slachthuis. Vanaf de grote weg
Moesten ze het kunnen horen, het schelle krijsen,
Hoe het wegstierf, en konden ze ons de heuvel
Zien afdalen in onze handschoenen en schorten.
Zij in twee rijen, geweren op de schouders, marcherend.
Pantserwagens en tanks en open jeeps.
Zonverbrande handen en armen. Onbekend, onbenoemd,
Oefenend voor Normandië.
Niet dat wij toen wisten
Waar ze heen gingen, we stonden daar als jong gebroed
En zij wierpen ons kauwgom en rolletjes snoep toe.'

zondag 16 mei 2010

JCO2 (Ecce Bomo)

Nog altijd weer die slakken met dat zout:
hoe Christus stierf, voor allen, aan het kruis,
de zondebok die deze schuld moet dragen.

De waarheid is verdwenen in geruis,
wij stellen bij herhaling weer de vragen.
Want geef maar toe: we weten het niet echt.

Hoe bleef zijn dood de tempelpriesters plagen?
Wat heeft Pilatus werkelijk gezegd?
Een feit: dat kruis dat was gemaakt van hout.

Dus zoek het niet bij Joden of in Rome,
ik zeg: het is de schuld van alle bomen.

Exact gezakt

Als u een kind heeft op de basisschool
En eens een blik werpt in het rekenboek
Begrijpt u er vermoedelijk niet veel van

De logica is echt volledig zoek
Als eitje koken, maar dan zonder steelpan
Recepten die helaas methode missen

Vermenigvuldiging wordt een soort deelplan
En staartdelen een vreemde vorm van gissen
Ze worden opgeleid tot halve zool

Een loterij, maar geen exacte sommen
De wiskunde is 'leuk' gemaakt door dommen

De Jezus Christushagedis








Geloof het wel of niet, maar hij bestaat,
in 't oerwoud van West-Zuid-Amerika.
Voor hem is dat dus het beloofde land.

Die basilisk gaat als een speer (i.k.).
De afkorting is zeker relevant,
in speren meet men daar de incakracht.

J.C. die rent op water! Zeer frappant.
Wie had dat daar in hemelsnaam verwacht?
En zie met wat voor snelheid hij dan gaat!

Hij mag dan over water kunnen lopen,
de Inca's blijven op een wonder hopen.

zaterdag 15 mei 2010

Sterrenstof

De tuin biedt uitzicht op de sterrennacht
Een fonkeling van verre stenen kernen
Een lichtspel dat aanvankelijk verdicht

Het zicht is als in donkere tavernen
Je ogen moeten wennen aan het licht
Om dan kristal van glas te onderscheiden

Ik zoek door stelsels in dit vergezicht
De wijzerpunten die naar Virgo leiden
En zie de ster die altijd op mij wacht

Ik hou van jou en hou van jou alleen
Jij straalt om al die sterren door mij heen